“… Gerçekliğin romandan daha tuhaf olduğunu söyleyen insanlar var, ama yaşadığımız dünyada kimsenin öğrenemediği gerçekler de var. Üstelik kimsenin haberdar olamadığı yaşam kırıntılarında oluşan öylesi gerçekler, çoğunlukla esas hazine niteliği taşır. Bunları, doğuştan yeteneklerle oluşan duyargalarla bulup çıkartmak edebiyatın işidir. İşte o yüzden de, edebiyatın yaratıcılığı, gerçekliğin özüne insanların dillerine doladıkları yaşadığımız dünya gerçeklerinden çok daha fazla yakındır. Edebiyat olmasa, yaşadığımız dünya boşluklarla kaplanır. Edebiyat doğasıyla, o tekinsiz boşluğu bir akarsu inceliğinde doldurur…” (“Buruk Ayrılık” kitabından…)