Anne olana kadar hepimiz çocuğuz aslında . Gerçekte anne olunca büyümeye başlıyoruz . İlk kızımı kucağıma aldığımda geri dönüşü olmayan bir yola girdiğimi düşünmüştüm . Ondan öncesini hatırlamadığım zamanlar oldu . Sonra her gelenle gönlümün nasıl genişlediğini fark ettim . İlk kızımla öğrendiğim kelie sabırsa, İkinci ile denge oldu Ayağımın kaydığı, hata yaptığım, özür dilediğim, göz yaşı döktüğüm, danıştığım , mücadele verdiğim de… Aslında çocuğumuzla, çocukluğumuzu El ele tutuşturup yürümek gibi annelik. İçindeki çocuğun sesine, hissetliklerine kulak verdikçe, anlamaya çalıştıkçaHakkını verebildiğin emanetçilik . çinin kıvımlarına doğru yolculuk… Daha derine indikçe kendini keşfettiğin Arkeoloji çalışması … ‘‘Seni çok seviyorum’’ diyen kocaman Yüreğe lâyık olma çabası… Bu yüzden birlikte çıktığımız yolculukta bırakmamamız gerek ellerimizi .Çocuklar annelerini büyütür çünkü. Annler,çocuklar büyüdükçe büyür.

Kitap Yorumları - (5 Yorum)
Her çocuk için farklı bir bakış açısı gerekir. Anlaşılır bir kitap, okunabilir.
Kitabın yeni baskısı çocuklar anneleri büyütür ve tabi babaları da … her zaman çocuklarımla büyüdüğümü düşünmüşümdürböyle bir kitap bulunca ismi bile kalbimi fethetti . İçeriğide farkındalık için güzel bir başlangıç kitabi …
anneliğe farklı bir bakış açısı kazandırıyor. ama sonlara doğru sanki kendini tekrarlıyor kitap.
Karşılıklı hasbihal tadında naif bir kitap tesekkuler tuğba hanim
ÇOK GÜZELDİ TÜM ANNELER OKUMALI!