BorçHafif bir esintide boynunu büken narin papatya olamadım benFırtınada bile sapasağlam duran çınar oldumEline gülün dikeni battığında dünyayı ayağı kaldıran olamadımİçime kadar deşilip ah bile demeyen oldumAyakkabısının topuğu kırılsa oturup ağlayanlardan olmadımAyağımı kırıp yürüyemez ettiklerinde, kendime dayanıp kalkan oldumGözüne duman kaçsa ağlayanlardan olmadımDışarıya dökmediği bir damla yaşı, içine ırmaklar gibi akıtan oldumBen sana hiç şımarmadım hayat,Şımarttıklarından alacağın varBana borcun.