“Ha buldum ha bulacağım diye seni çok aradım bu renk ve yontular ülkesinde. En çok kırmızıyı tanıdım, bir de maviyi… Kırmızı önce güneşteydi, sonra gülde; yoksulluktaydı kırmızı, açlıktaydı… Küllerden sonra Ganj’ın griliğine atılan karanfildeydi veya iki damla kanındaydı serçenin toprağa düşen!… Mavi ise güneşin ikinci adıydı, doğarken maviliğini de sererdi gökboşluğuna… Mavi ne güzeldi penceredeki sevdalı kızın şarkı söylerken gözyaşında ve hüzün vericiydi sevgiliye yakarışı…