Tanrı, ‘herkesin babası, kimsenin evladı’ Adem’i, ilahi bir sırrı çözmesi için bir adaya gönderdi. Yanına Cebrail’i ve kurumuş bir ‘horozlalesi’ni katarak… Oğullarının ve kızlarının ahvaline bakıp, bildiği milyarlarca sözcüğü neredeyse unutan Adem, öyle tuhaf bir adaya indi ki, her şey yarım, her şey eksik… Her şey unutuluşun kıyısında. Ve Tanrı’nın istediği sırrı aramaya başladı Adem. Elbette, başına gelmedik kalmadı. Adem arayışını sürdürürken, bu tuhaf adada esrarengiz olaylar, umutsuz aşklar, çaresiz isyanlar yaşanıyordu. Yakın olduğu kadar uzak olan, bambaşka bir dili, duyarlılığı ve coğrafyayı okumak isteyenlere, şaşırtıcı ve eğlendirici olduğu kadar hüzünlendirici bir Kıbrıs alegorisi.