“uykuya geçince mutluluğa da geçecek. sonra uyanacak ve mutsuzluğa avdet edecek. böyle.gecenin bir vakti bu habis muhasebeye bodoslama yapmışken, oradan, içimden bir ses, bir telefon sesi, tamam oğlum, seni de göreceğiz diyor, geleceğiz diyor. oradan, içimden bir sevinç ürperiyor sonra, nedensiz.bakıyorum, elimde tel, pense, demir parçacıkları, bir aşkı bağlıyor, birleştiriyor ve boğuyorum. ölümden yana değil bu boğum. dirimden yana olmasını ise temenni ediyorum.mutluluk ile mutsuzluk arasındaki geçişkenlik umut ve umutsuzluk arasında da olabilir. sevinç, keder, gözyaşı, pırlanta, toz yığını, küf, pas, asfalt, beton, demir… hayatı düşünüyorum. ve ayakta kalmayı, kalabilmeyi.beş parasızlığı, üç kuruşsuzluğu, seni düşünüyorum.”Issızlık Marşı 1985-1987 yıllarında yazılmış ve matbu olarak ilk kez okurla buluşan ‘nihilist anlatılar’dan oluşuyor.