“Tek kelimeyle, daha doğrusu üç kelimeyle: Anlamlı bir hayat.” Tektip giysilerin, beton duvarların, şirketlerin kâr ve zarar tablolarının, seks robotlarının, reklam sloganlarının ortasında kalp sevmeyi unutacak mıdır? ABD’deki ekonomik krizde işsiz ve evsiz kalıp arabalarında yaşamaya çalışan Chairmaine ve Stan kendilerine yeni bir yaşam vaat eden Pozitron Projesi’nin ilanını görürler. Çevresi duvarlarla çevrili bu yeni yaşama katılan herkes, yılın bir ayını dış dünyada, Consilience’te, güzel bir hayat sürerek; bir ayını da Pozitron’da mahkûm olarak geçirmektedirler. İnternetin, dış dünyayla bağlantının olmadığı Pozitron’da ancak yönetimin izin verdiği dergi ve gazeteler okunabilmektedir. George Orwell’in 1984’ünün hüküm sürdüğü Pozitron’da en önemli projelerden biri insan beynindeki sevgi anlayışını yok edip insanlara sevmeyi değil boyun eğmeyi öğretmektir.
Kitap Yorumları - (5 Yorum)
Yazarın üslubu güzel, konusu da güzel fakat distopya kitaba tam yedirilememiş; daha iyi olabilirdi ama yine de tavsiye ederim.
Distopya tarzında bir kitap, oldukça akıcı
Beğendim ,akıcı ve sürükleyici ancak sonunun daha etkili biteceğini düşündüm .Belki de fazla beklentiye girdim bilmiyorum 🙂 Ama Genel olarak beğendim mi Evet beğendim .Yazarın diğer kitaplarını da alacağım.
Genel olarak beğendiğim ve sonu nereye varacak diye merak içinde okuduğum bir romandı. Açıkçası kitabın arka kapağından edindiğim izlenimden bir distopya romanı okuyacağımı düşünmüştüm, ama kitabın neredeyse yarısı kadın-erkek ilişkileri üzerineydi. Ancak yine de yazarın konuyu ilginç bir boyuta taşımayı başardığını da eklemeliyim.
Yazarın okuduğum diğer eserlerine oranla zayıf bulduğunu belirtmem lazım, diğer Atwood kitaparina oranla daha yüzeysel ve aksiyonlu buldum Kalp Gidince’ yi, hatta acaba direkt TV dizisi olması için mı yazmış diye dahi düşündüm.