Kapitalizm reel bir şey ve bu reeli en çok kadınlar hayatta tutuyor. Kadın artık “ev”in dışında arıyor konumunu. Hizmet sektöründe çalışıyor, maaş alıyor. Aldığı maaşı kıyafet harcamaları, çocuğun bakıcısı, yol masrafı ile yeniden kapitalizmin çarkını döndürecek şekilde tüketiyor. Ev’den başlamak bir çözüm gibi de görünmüyor; çünkü ve, ne olursa olsun yine de “birey Müslümanlığı” ile sınırlı kalıyor. Yerlilik ile toplumsal tavıra yönelmemiz bunun için. Ev’ler ile çoğalmış Müslümanca bir toplumsallıktan bahsediyoruz. Bu aslında kadın’ı kaybettiğimiz anlamına da geliyor. Yerli olmaya yapılan vurgunun şimdilik bir şey değiştirmeyeceğini bilmekle beraber; Batı’nın maddiliğini almaya matuf yüz küsur senelik çabanın ideolojik söylemlerle yürütülüp bizi bu açamaza getirdiğini görmek, benim de söz’ümü söylemek konusunda umutvar kılıyor. Bu sözü söylemeliyim, bu söz büyümeli. İnsanlık yeniden evler ve mahalleler içinden çıkabilir.