Doğa büyük kardeşlerden esirgediği güzellikleri Yüzbaşı Cedric’e vermişti. Uzun boylu, yakışıklı, tatlı tatlı gülümseyen, neşeli, güzel konuşmayı bilen biriydi. Ayrıca cesur ve cömertti. Dünyanın en iyi kalbine sahipti. Kendisini herkese sevdirmeyi biliyordu. Oysa ağabeyleri hiç de öyle değildi. Ne yakışıklı, ne akıllı, ne de iyi kalpliydiler. Özel Eton okulundayken kendilerini arkadaşlarına hiç sevdirmemişler; kolejdeyken de hiç çalışmamışlardı…