Ölümün Resmini Çizmek

Dünya çapında bir ressam… Ahşap konaklar, kokular, renkler, sesler. Gizemli fotoğraflar, mektuplar… Bir yüz peşinde yapılan yolculuk… Hüznün, acının, hayalin, özlemin tam kalbine samimi içten bir dokunuş… İmkânsız bir aşk… Bize, bugüne ve düne ait her şey… Ve ölümün resmini çizmek… Metin Özdamarlar’ın kaleminden ruhunuza işleyecek, sizi derinden sarsacak ve etkisinden uzun süre kurtulamayacağınız bir roman… Elinizden düşüremeyecek, her bölümünde kendinizi bulurken, gözyaşlarını tutamayacaksınız…Ölümün Resmini Çizmek.“Kimi zaman, evdeki çok az sayıdaki fotoğraflara bakarken anneanneme benzeyen bir kadın görürdüm. Fotoğraftaki kadının annem olduğunu; çocuklarla anneleri arasındaki o sevgiyle örülmüş derin sezgi bağından anlıyordum ve mutlu oluyordum. Fotoğrafta da olsa bir annemin olması; konuşmasa da, gülmese de, bakmasa da bir fotoğraf çerçevesine sonsuzluk objektifinden, daimi misafir olmuş bu fotoğraf karakterinin annem olması özeldi ve güzeldi. Filmler, yaşam, öğretmenimiz ve Hayat Bilgisi kitabımız doğru söylüyorsa annemin yanında benim ‘baba’ diye sesleneceğim birinin daha olması gerekmiyor muydu?”