Ursula K. Le Guin’in yayıncısına gönderdiği bu son şiirlerde, bitmekte olan bir hayata veda ya da hüzün duygusundan ziyade güzel yaşanmış bir ömrün sonunda olmanın bilgeliği sunuluyor okura. Değerli edebiyatçı, ömrü boyunca hep yaptığı gibi dünyaya, hayata ve ölüme merakla bakmayı, insanın ve doğanın türlü hallerine sevgi ve hayretle yaklaşmayı sürdürüyor.Mevsimlerin bilgesiyim artık. Değişmeden biliyorumdeğişeceğini ışığın, izliyorum gün dönümünü, gün tün eşitliğini,huzur buluyorum bu büyük düzende. Kocadım.Yine de neşeleniyorum ansızın nehirdenyükseldiğinde sessizce sis, sabah ışıltısıkarıştığında hiç yaratılmamış şeylerin arasına.