Söz’ün Özü

Anlama – yorumlama faaliyetinin sübjektif karakteri gözönüne alındığında ve tefsir tarihi’nin ortaya koyduğu örnekler de elimizdeyken, Kur-an’ın herkesçe kabul görecek şekilde tek ve nihai yorumunun yapılabilme imkanının bulunamayacağı aşikardır. İlahi Vahy’in bir noktaya kadar farklı okumaları olacaktır ve kanaatimizce bu tabii de karşılanmalıdır. Ancak okuduğumuz, anlamaya – yorumlamaya çalıştığımız metnin, tabiri caizse karşımızda adeta eli-kolu bağlı bir vaziyette duran ve kişisel ilgilerimize, heyecanlarımıza, indi ve spekülatif yaklaşımlarımıza ses çıkarmayan / çıkaramayan bir mahiyet taşıdığı sanılıyor, bu yüzden de her isteyenin istediği şekilde manalar istinbat edilebileceği sanılan böylesi bir kelam’dan çeşitli ilhamlar alınabileceği düşünülüyorsa, tereddüt etmeden söyleyebiliriz ki bu zanlar fevkalade yanlıştır ve Kur’an-ı Kerim’in rehberlik vasfına halel getirecek derecede cahilce yakıştırmalardır.