Anlatmak,paylaşmak iyi olur diye düşündüm,Her şeyi bilmesini istediğim kadın…Artık,sana açılan penceremde,Senin için mırıldandığım ne varsa,Dile getirmeliyim,Yorgun ve yoğrulmuş sesimde…Gönlümde,çıplak ayaklarıyla dans eden o gülüşlerin,Dha ne kadar sıcaklığını muhafaza edebilir ve,Daha ne kadar samimiyetini koruyup,Beni tutsaklaştırabilir ki?Bilmiyorum…Bazı bazı vakitler düşünüyorum;seni,beni,bizi…Zaten gayrısına yetecek belleğimde kalmadı…Biliyorum…Fakat umut da yorulur be sevdiğim…Beklemekten,sabretmekten,düşlemekten ve,Gerçekleştirememekten…Her şeyi bir arada tutan,umudumda yoruldu…Şimdilerde,kursağımda kalan herşeye rağmen;yaşını almış bir türküyü söylüyor dilim…İnatla ve ısrarla!…Sevgilerle…CENGİZ  İNCEER