Ve Ben Beni Anladığımda

Değdi mi bunca üzüntülerin, kederin ve acılarla kıvranışların.. Değdi mi tüm bunlar, kaybettiğin onca zamana?Değdi mi, söyle güzel dost; Kendine layık gördüğün şu yaşananlara? Bil ki; Hiçbir şey karşılık gelemez varlığına.. Hiçbir hazine, biçemez değerini..Ve hiçbir etiket, temsil edemez seni..Yeter ki inan kendine, yeter ki tanı kendini ve yeter ki sarıl özüne.. Çünkü sen, varlıkların en şereflisi; Sen, gece ve gündüzün sebebi..Sen ki, kainatın varoluş bahanesi; Şu hayata hayat veren “yaşam hazinesi”.. Etme! Yeter artık, kendini tüketme.. Ve tüketme sana sunulan şu hayatı..Tüketme saniye saniye “yaşanılası” şu zamanı.. Hayat ver kendine ve hayat ver, hayatındakilere..Gör bak, her şey ama her şey nasıl da değişecek ve nasıl da güzelleşecek..Ve çok daha anlamlı ve keyifli bir hal alacak varlığın böylelikle.. Yeter ki, bırak artık geçmişte olanları.. Bırak artık, hayatı ve insanları anlamaya çalışmayı..Tanı kendini, anla sen “seni”, anla artık;Bu dünyada anlayabileceğin tek şeyin, “kendin” olduğu gerçeğini..