Yaşam Bir Avuç Gül Bir Tutam Diken

Gençliğe adım atmak üzere olan bir çocuk, babasıyla birlikte dağlara çıkmıştı… Yürürken ayağı kaydı, az daha uçurumdan yuvarlanıyordu. Can havliyle bağırdı:”Eyvaaah!..”Karşı dağlardan aynıkarşılık geldi:”Eyvaaah!..”Çocuk ilk defa böyle bir durumla karşılaşıyordu.”Sen de kimsin?” diye sordu.Karşı taraftan gelen aynı soruydu:”Sen de kimsin?””Korkağın birisiiin!…” diye bağırdı bu sefer, çocuk.”Korkağın birisiiin” cevabını almakta gecikmedi.Merakla babasına dönüp sordu:”Bu nedir baba?!”Hayatın sesidir oğlum” dedi babası, “dinle ve öğren.”Avuçlarını boru gibi yaparak karşı dağlara doğru bağırdı:”Seni seviyoruuum!..”Karşılık gecikmeden geldi:”Seni seviyoruuum!Baba oğluna döndü:”Oğlum” dedi, “herkes buna yankı diyor, ama aslında bu hayatın ve umudun sesidir. Hayattan ne umar, ona nasıl seslenirsen, sana o sesi yansıtır.” Çocuk, hayata hangi sesi verirse o sesi duyacağını o gün öğrendi.