Her bir hikayesiyle birer harikalar alemi sunan Nizami, yaradılışın tüm zenginliğini ve maharetini ebedileştirmek ister. İster ki, büyük bir ihtişamla akıp giden sonsuzluk olanca görkemiyle kendini duyursun… Ve insan hallerinin en yücesi olan aşktan başlayarak, insan davranışlarına kendi rengini veren iyi niyete kadar bütün bir yaşamın zenginliği, insanın en güzel halleri ebedi duyarlığından hiçbir şey yitirmeden hikayeler biter. Biter ama bir anda gafletin mağdurları çıka gelir. O vakit kısa ve öz bir pişmanlığı duyuracak “Yedi Mazlum”un hikayeleri başlar. Nizami sanki asıl bunu duyurmak ister.