Bu kitap, edebiyat tarihçiliğimizin tarihi anlamına gelen bir projenin ilk ürünüdür. Editörün genel bir değerlendirmesinden sonra; Abdülhalim Memduh’un Tarih-i Edebiyat-ı Osmaniye (1888),Sahabettin Süleyman’ın Tarih-i Edebiyat-ı Osmaniye (1910), Faik Reşat’ınTarih-i Edebiyat-ı Osmaniye (1911), Mehmet Hayrettin’in Tarih-i Edebiyat Dersleri (1912), Köprülüzâde Mehmet Fuat ve Sahabettin Süleyman’ınYeni Osmanlı Tarih-i Edebiyatı (1914), Köprülüzâde Mehmet Fuat’ın Türle Tarih-iEdebiyatı Derslerinden: Garp Türklerinde Edebiyat ve Şekl-i Tekâmülü (1914) ile Türk Edebiyat-ı Tarihi (1920) ve İbrahim Necmi’nin Tarih-iEdebiyat Dersleri (1922) adlı eserleri “yöntem bilgisi” açısından değerlendirilirken, “Osmanlı Dönemi Türk Edebiyatı Tarihçiliği “nin gelişim çizgileri de kronolojik olarak dikkatlere sunuluyor.